Nadelen van sleepnetten slepen over de zeebodem

 Nadelen van sleepnetten slepen over de zeebodem

Foto: Nieuwsfoto ter illustratie

Plankton dierlijk of fytoplankton plantaardig, nemen zo’n 40% van alle uitgestoten Co2 op. Dit is evenveel als 1,7 biljoen bomen per jaar opnemen, ofwel vier keer het Amazoneregenwoud. Kortom het planten van bomen is goed voor de natuur, maar heeft een veel minder groot effect op ons klimaat dan als we geen vis zouden eten. Vissen, met name de grote walvisachtige laten na het eten van voedsel uit zee, hun uitwerpselen daar ook achter.

Algen of fytoplankton

Algen of fytoplankton kunnen hierdoor leven en deze worden vervolgens weer gegeten door plankton. Deze worden vervolgens opgegeten door planton eters zoals koralen, vissen of walvissen, maar het merendeel zakt na een korte levenscyclus naar de bodem van de zee en vormen op de zeebodem een laag en wordt de Co2 gevangen.

Nadelen van vis eten, wegen niet op tegen de voordelen

Na miljoenen jaren zal deze zich omvormen tot aardolie. Kortom het wordt opgeslagen in de zeebodem en blijft uit de atmosfeer. Dode bomen echter verrotten, waardoor de Co2 weer vrijkomt in de atmosfeer. Hierdoor blijft de Co2 in de natuurlijke kringloop en wordt niet vermindert. Als de bossen verbranden neemt de Co2 toe in de atmosfeer indien deze niet opnieuw de kans krijgt opgenomen te worden door een nieuwe generatie bos.

De zee neemt Co2 op, stabiliseert het klimaat en slaat Co2 op. Vis eten betekend gevaar voor chemische gifstoffen en zware metalen en opwarming van de aarde. Enorme vissersboten gaan elke dag de zee op en vangen vis met enorme (trawl) netten. Sleepnetten slepen over de zeebodem en hebben veel bijvangst.

Sleepnetten slepen over de zeebodem

De drijfnetten vormen netten van soms enkele kilometers die alles vangen wat toevallig in de buurt is. Dit kan de consumptie vis zijn, maar ook bijvangsten als zeesterren, zeeschildpadden, haaien en zelfs dolfijnen of walvissen. Kortom consumptie van vis uit zee schade het ecosysteem van de oceanen. Visconsumptie is ongezond door de gevaarlijke zware metalen, microplastics of chemische stoffen die in het vlees zitten. Minder vis betekend ook: minder uitwerpselen van vissen, minder plankton, meer klimaatopwarming.

kweekvis
Foto: Nieuwsfoto ter illustratie

Ook wordt veel vis tegenwoordig veel gekweekt in de zogenaamde aquacultuur. Helaas kleven hier ook veel nadelen aan: vissen hebben weinig ruimte en zwemmen dicht op elkaar. Hierdoor zijn ze vatbaarder voor ziektes en zeesluis en daarom krijgen ze antibiotica toegediend. Resten hiervan kunnen achterblijven in de vis en komt zo in het lichaam van de persoon die de kweekvis eet.

Veel kweekvis is nu niet duurzaam is niet duurzaam omdat:
– Grootschalige viskwekerijen produceren veel mest die het lokale milieu ernstig kan vervuilen.
– Voor een kilo kweekzalm is bijna vijf kilo aan wilde vis nodig.

Wel is men aan het experimenteren met het visvoer meer plantaardig te krijgen, maar zolang dit niet op grote schaal gebeurt, is kweekvis niet duurzaam. De vreselijke dood van vissen Behalve bij biologisch gekweekte vis, zijn er nog niet echt doordachte ‘slachtmethodes’ voor vissen. Vaak worden ze levend verwerkt, stikken ze of vriezen dood in de diepvriezers. Vissen hebben echter wel degelijk gevoel en ondergaan bij de visvangst stress, angst, pijn en verstikking. Stop of minder met het eten van vis en voorkom veel dierenleed en klimaatopwarming.