Kunstmatige zoetstoffen maken je dik

Digiqole ad

Kunstmatige zoetstoffen maken je dik, zijn chemisch, ongezond en geven kans op suikerziekte

In onze welvarende wereld gebruiken we massaal suiker die veel producten zijn toegevoegd. Hierdoor lijden veel mensen aan diabetes, obesitas en suikerverslaving en is overgewicht eerder regel dan uitzondering. Geldbeluste voedselproducenten spelen hier maar al te graag op in en doen dit door middel van suikerarme, maar boordevol chemische zoetstoffen, producten op de markt te brengen. Door hun uitgekiende marketing en onze onwetendheid tuinen we in hun valse beloften, met als gevolg dat we alleen maar dikker worden en de kans op andere ziektes aanzienlijk stijgt.

Hoe zoetstoffen je lichaam in de maling nemen

Om echt goed te begrijpen waarom kunstmatige zoetstoffen je juist doen aankomen in plaats van afvallen en diverse andere aandoeningen veroorzaakt, is het belangrijk te weten hoe de energieregeling in het lichaam functioneert.
Je energie behoefte wordt gestopt na opname van het juiste voedsel

Het lichaam heeft een zelfregulerend mechanisme

een soort van thermostaat die de energie-inhoud (calorieën) meet die het kan verwerven uit een maaltijd. Wanneer het lichaam genoeg energie binnen heeft gekregen, zenden de mond, maag, darmen en lever een seintje door naar de hersenen dat in alle energiebenodigdheden is voldaan. Het lichaam zet de calorieën om in hitte, waarna het als energie wordt gebruikt. Vervolgens scheidt het zenuwstelsel hormonen af die de honger naar voedsel stillen. Dit teken van verzadigdheid is essentieel voor het welzijn, omdat zonder je dit mechanisme constant zou eten zonder je voldaan te voelen. Wanneer tijdens een bepaalde maaltijd niet wordt voldaan in de energiebehoefte, zal het lichaam je verleiden om tijdens de volgende maaltijd meer te eten. Op deze manier compenseert het zich voor het energietekort van de vorige maaltijd. Hetzelfde gebeurt wanneer het verteringsvermogen van het lichaam laag is en je niet genoeg energie bekomt uit het voedsel dat je eet zoals suiker.

Korte energie pieken zorgen enkel kort voor een verzadigd gevoel en vervolgens een honger gevoel.

Na consumeren van ongezond voedsel met slechte voedingstoffen die een “lege energie ” waarde bevatten voor het lichaam, gaat het lichaam over op hongersnoodstand; je verlangt naar eten, voornamelijk geraffineerde koolhydraten zoals suiker, chocolade, zoete drank, koffie, etcetera, wat je na nuttigen onmiddellijk energie verschaft. Deze voedingsmiddelen bevatten echter enkel “lege engergie” en laten enkel de bloedsuikerspiegel even stijgen. Na een korte tijd daalt deze bloedsuikerspiegel weer onder normale waarden, wat een depressief, chagrijnig en vermoeid gevoel kan uitlokken. Omdat we telkens weer een poging tot lijnen doen (door middel van een te lage calorie-inname) of doordat we ongezond voedsel consumeren met een ” lege energie waarde” is het gevolg dat we een intense drang naar voedsel krijgen, waarna je toch ( vaak met tussendoortjes ) je weer gaan overeten. Hiermee houd je ongewild de cyclus in stand van eten van voedingstoffen met een ”lege energie” die je weer na een hongergevoel aanvult met voornamelijk geraffineerde koolhydraten en elke keer weer een daar schepje bovenop. Het gevolg is dat we dikker worden en niet afvallen.

Insuline wordt door het lichaam bijna direct afgescheiden bij gebruik van suiker om de bloedsuikerspiegel in balans te houden.

Wanneer men suikers eet zorgt dit bijna direct voor energie; omdat suiker zich direct door de maagwand kan dringen duurt het maar zo’n drie tot vijf minuten voor het in de bloedsomloop terecht komt. Omdat deze bloedsuikerspiegel in balans moet blijven krijgt de pancreas een seintje dat het insuline moet afscheiden, wat ervoor zorgt dat suikers naar de cellen worden gevoerd om vervolgens gebruikt te worden als energie. De pancreas krijgt al een seintje wanneer de smaakpapillen op de tong de zoete smaak van suiker waarnemen.

Zoetstoffen geven amper energie en bevatten ( “voedingstoffen met een ” lege energie waarde”)

Omdat kunstmatige zoetstoffen amper calorieën

dus energie, bevatten, behandelt het lichaam ze op dezelfde manier als wanneer je te weinig eet door middel van diëten. Het herkent de complete afwezigheid van potentiële energie en geeft een signaal af dat je een tekort aan energie hebt, wat resulteert in een verlangen naar meer voedsel. Daarnaast proeven de smaakpapillen geen verschil tussen suikers en zoetstoffen als aspartaam, surcalose en saccharine, waardoor de pancreas alsnog insuline afscheidt. De insuline treft echter niet de suiker aan waar het voor afgescheiden is, enkel loze eiwitverbindingen, waardoor het zoekend naar suiker door de bloedsomloop zwerft. Omdat het daar niet te vinden is, haalt de insuline suikers uit de bloedsomloop, wat de bloedsuikerspiegel doet dalen. Omdat dit gevaarlijk is zal er weer een seintje worden gestuurd met de boodschap dat er dringend suikers nodig zijn, wordt de drang naar het eten van suikers alleen maar groter, een hongergevoel en kans op vermoeidheid of gevoel van depressiviteit.

Zoetjes hebben een tegengesteld effect en je valt er niet van af.
Door deze manier van caloriebeperking bereik je in principe het tegenovergestelde effect van wat de bedoeling is; in plaats van de honger naar suikers te stillen met kunstmatige zoetstoffen, krijg je hier alleen nog maar meer trek in. Wanneer je deze drang probeert te onderdrukken met het eten/drinken van nog meer kunstmatige suikers, zal deze drang alleen maar sterker worden, met als uiteindelijke gevolg dat je jezelf compleet overeet. Uit onderzoek blijkt dat de behoefte aan suikerrijke producten zo’n negentig minuten kan duren na het drinken van vloeistof dat kunstmatige zoetstoffen bevat, zelfs wanneer bloedtesten normale waarden aangeven.

Het lichaam heeft door dat het ‘misleid ‘ bij gebruik zoetstoffen is en maakt geen insuline meer aan met depressie als gevolg. Een echt serieuze toestand ontstaat wanneer het lichaam constant kunstmatige zoetstoffen krijgt toegediend. Gezien deze zoetstoffen herhaalderlijk de smaakpapillen stimuleren, krijgen de hersenen en bijna constante drang naar eten te verwerken. Tegelijkertijd krijgt de lever de instructie van de hersenen om suikervoorraden op te slaan in plaats van ze vrij te maken voor energie, wat chronische vermoeidheid veroorzaakt. De pancreas, die ten onrechte aanneemt dat er zich suikers in de bloedbaan bevinden, realiseert zich uiteindelijk dat het voor de gek is gehouden, waardoor de secretie van insuline verminderd zal worden. Probleem opgelost zou je denken, maar niets is minder waar; op deze manier ontstaat een depressie.

Gemoedstoestand wordt bereikt door serotonine maar wordt niet afgegeven.
Suiker staat bekend om de bevorderende werking die het heeft op de gemoedstoestand. Met behulp van serotonine bevordert suiker de afgifte van serotonine in het brein, ook wel de gelukkigheids neurotransmitter genoemd. Wanneer er geen insuline meer vrij wordt gegeven, wordt er ook geen serotonine afgescheiden en dat heeft een effect op de geestelijke gemoedstoestand. De enige mogelijke oplossing hiervoor is, zoals je misschien wel kunt raden, het eten van hetgeen wat je juist probeerde te vermijden: suikers.

De gevolgen van kunstmatige zoetstoffen

Helaas houdt het niet op bij gewichtstoename en depressie, al zouden dat op zich redenen genoeg moeten zijn om het woordje “light” voorgoed uit uw keukenkastjes en koelkast te verbannen. De gevolgen van aspartaam en cohorten zijn desastreuzer dan fabrikanten doen geloven. Van onderstaande medische aandoeningen is uit onderzoeken gebleken dat zoetstoffen een bijdrage leveren aan

Kunstmatige zoetstoffen in je lichaam

Deze stijgingen en dalingen van de bloedsuikerspiegel door gebruik van suiker is op den duur funest voor je lichaam. Kunstmatige zoetstoffen doen dit anders: Deze zijn zoet, ze proeven zoet en geven je eten de smaak die je wilt, maar hebben volgens sommige onderzoeken(1) maar een heel miniem effect op je bloedsuikerspiegel. Daarnaast wordt je er niet dik van, want de zoetstof wordt heel slecht door het lichaam opgenomen en er is geen sprake van enige calorische waarde.

Ideaal, zou je zeggen

Maar zoals altijd zitten ook hier een paar flinke adders onder het gras. Zo zijn er ook onderzoeken(2) bekend die als conclusie hadden dat de bloedsuikerspiegel wel degelijk zou stijgen na de inname van kunstmatige zoetstoffen. Bij dot onderzoek zijn muizen gebruikt die in twee groepen werden verdeelt. De ene helft kreeg dagelijks suikerwater te drinken, terwijl de andere groep kunstmatige zoetstoffen kregen toegediend.

De groep met de kunstmatige zoetstoffen bleek een fors hogere bloedsuikerspiegel te hebben dan de groep die suikerwater te drinken kreeg. De onderzoekers verbonden hier een schokkende conclusie aan: De uitslagen wezen op een vermindering van de insulinetolerantie bij de testgroep die kunstmatige zoetstoffen toegediend kregen. Dit is in de meeste gevallen een voorbode van diabetis.

Met andere woorden: Het feit dat diabetes de laatste tientallen jaren explosief gestegen is, is niet alleen het gevolg van excessief gebruik van suiker, waardoor een intolerantie van glucose en insuline op gaat treden, maar ook door het overmatig gebruik van kunstmatige zoetstoffen, die volgens dit laatste onderzoek dezelfde resultaten kan hebben. Volledigheidshalve moet ik hier wel bij zeggen dat dit niet voor iedereen geldt.

Digiqole ad

Guido