Indianenstam in Ecuador won rechtszaak van de regering

 Indianenstam in Ecuador won rechtszaak van de regering
Digiqole ad

Momenteel zijn er nog stammen in de Amazoneregenwoud die niet willen veranderen en zeker niet uit hun leefomgeving gehaald willen worden. Echter hebben Missionarissen, houthakkers, mijnbouwers, oliemaatschappijen en andere exploitanten geprobeerd na 1945 deze stammen te bekeren, verjagen of om te brengen. De meeste zijn bekeerd en hun bestaan kwijtgeraakt, maar enkele nog niet!

Amazoneregenwoud

Ook in 2019 waren er 100 bosbranden in het Amazoneregenwoud. De laatste jaren zijn er weer vele illegale branden geweest in Brazilië, veroorzaakt door boeren die hun landbouwgrond willen vergroten. De extreem-rechtse Braziliaanse president Jair Bolsonaro moedigde deze boeren aan, door ze geen boetes te geven. Ook de buitenlandse bemoeienissen lieten hem koud en zegt dat de Amazone als een binnenlandse kwestie gezien moet worden. Hij vindt klimaatbeleid en natuurbescherming onzin en wil het Amazone gebied ontwikkelen voor landbouw, veeteelt en mijnbouw. Buitenlandse politieke leiders hebben daar geen zeggenschap over, waardoor het Amazonewoud door deze partij in groot gevaar is gebracht. Maar ook andere regering leiders zoals in Ecuador denkt er bijna hetzelfde over. De bewoners van het Amazone regenwoud worden hierdoor van alle kanten belaagd en kunnen vaak geen kant op.

Het Amazonewoud is verdeeld over negen landen

Het grootste gedeelte van het Amazoneregenwoud ligt in Brazilië (60%). De overige negen landen hebben maar een klein gedeelte zoals Peru(13%), Colombia(9%), Bolivia (5%), Venezuela (5%) en Guyana(3%) Suriname (2%)Equador (1,5%)en Frans-Guyana (3%). Het lijkt weinig 2% of 5%, maar het gaat over een gebied met een oppervlakte van 5,5 milioen km², (kleiner in vergelijking met Australië dat een oppervlak van 7,6 milioen km²).

Amazonegebied binnen Ecuador

Ook het Amazonegebied binnen Ecuador loopt gevaar, omdat er olie in de grond zit. In deze blog gaan we een laten zien dat ook Indianen die in het regenwoud van Ecuador wonen na veel ellende te hebben doorstaan, een rechtszaak van de regering hebben gewonnen op 26 april 2019. De regering had veel stammen kraaltjes en spiegeltjes gegeven, in ruil voor permissie om op hun grond naar olie te mogen boren. De leiders van de stammen die deze handtekening op papier zette, hadden geen idee wat daar de gevolgen van konden zijn. Later verenigde ze zich met elkaar en enkele stamleden die gestudeerd hadden, spande de rechtszaak aan. De rechter oordeelde dat de stamoudsten geen idee hadden waarvoor ze tekende. De geschenken stonden niet in verhouding met het gene dat ze kwijt zouden raken en oordeelde dat de regering geen nieuwe olie boringen op hun grondgebied mocht doen. Ook een hoger beroep van de regering bleek opnieuw in het voordeel te zijn van de indianen, waardoor er historische overwinning is geboekt, door deze kwetsbare inheemse stam in het Amazone gebied.

Maar laten we bij het begin beginnen: we gaan naar de laatste stammen in Ecuador die nog helemaal in de natuur leven en van de natuur leven. De Waorani, die momenteel rond de 2000 indianen tellen, bewoonde ooit een van de grootste gebieden van alle inheemse Amazonen in Ecuador. Ze leefden traditioneel als nomadische jager-verzamelaars in kleine clan-nederzettingen. Een aantal dat bekeerd is, loopt nu netjes in kleding en maakt ook een inkomen uit toerisme en kleinschalige landbouw of Zoals cacaobonen.Die niet bekeerd zijn lopen bijna naakt en leven van wat de natuur hem geeft, zoals al duizenden jaren.

Royal Dutch Shell

Hoe Shell naar olie zocht en in aanraking kwamen met de Waorani indianen Het dorpje met de naam Shell is in 1937 ontstaan als een Royal Dutch Shell bedrijfsbasis. Oorspronkelijk bestond het uit niet meer dan enkele barakken en een 1,500 m lange landingsbaan. Het was de uitvalsbasis voor de verkennende onderzoeken ten bate van oliewinning. De basis lag in de buurt van vijandige Waorani stammen, die andere stammen bevochten en doden. Ook de Shell basis werd enkele keren aangevallen, waarbij verscheidene medewerkers de dood hebben gevonden. Het olie bedrijf vond de exploitatie van olie uiteindelijk te duur en te gevaarlijk, waarna ze de basis in 1948 hebben verlaten zonder dat er olie winning had plaatsgevonden.

In 1948 namen de missionarissen de bedrijf basis van Shell over, met als doel de Waorani indianen te bekeren. De eerste 5 Evangelische Christelijke zendelingen uit de Verenigde Staten, probeerde de Waorani te bekeren tot het Christendom, zonder succes en moesten het zelfs met de dood bekopen. Met de bedoeling om het eerste contact te leggen, maakte de misionarissen regelmatige vluchten over Waorani nederzettingen in september 1955. Door het droppen van geschenken vanuit de lucht, legde de eerste missionarissen contact. Na maanden durfde de missionarissen de rivier over te steken en contact te leggen met enkele Waorani indianen. De inspanning en de cadeaus werden op 8 januari 1956, beantwoord met speren en 5 Amerikaanse missionarissen werden gespietst door een groep van Waorani krijgers. Het nieuws van hun dood werd over de hele wereld verspreid, maar de missionarissen gaven niet op. Enkele jaren na de dood van de misionarissen, kwamen de weduwe of familieleden terug naar Ecuador om de zendeling opnieuw voort te zetten. Dit leidde uiteindelijk tot de bekering van velen indianen, waaronder enkele van degenen die betrokken waren bij de moord op de eerste vijf.

vogel
© Groen Nieuws

De ravage die oliegigant Chevron-Texaco in de jungle van Ecuador achterliet was enorm

Nadat het zendingswerk geslaagd was en de Waorani geen mensen meer dode, vestigde zich opnieuw op het grondgebied van de Waorani zo’n 200 km van het plaatsje Shell een nieuwe olie gigant Texaco. Een andere stam met de naam kopan, waren verrast met de olieboringen van Texaco. Boortorens, vele pijpleidingen en olie putten veranderde het gebied compleet. De vervuiling was voor de indianen niet meteen zichtbaar en ze wisten ook niet dat het drinkwater en het milieu vergiftigd raakte. Kinderen zwommen in het water en gingen na wat water gedronken te hebben in enkele dagen dood, zonder dat men wist wat de oorzaak was.

Texaco bracht polio onder de indianen

De missionarissen lieten de bekeerde mannelijke indianen van de Waorani-indianen Stam, verplicht werken bij deze nieuwe exploitant Texaco. De missionarissen werkte nauw samen met de mensen van de oliemaatschappij. Tot 500-600 mannen van de Waorani-indianen kregen daardoor Polio, dat meegebracht was door werknemers van de oliemaatschappij. De missionarissen hadden geen vaccins en de in dienst zijnde indianen gingen dood aan poli, maar ook veel familie leden die zij weer besmetten. De evangelisten zeiden dat ze moesten bidden tot God, maar de meeste bezweken aan polio  of verloren hun vader, moeder, kind etc.

Doordat het drink water langzaam met olie vergiftigd raakte vanuit de olieputten, dronken veel onwetende Waorani het vergiftigde drinkwater uit rivieren of stroompjes waar de olie  naartoe was gestroomd. Hierdoor werden ze ziek of gingen er aan dood. Er zijn over een groot gebied wel honderden olieputten met zwarte olie te vinden, die nooit zijn opgeruimd. Texaco heeft zich terug getrokken uit dit gebied en wist de aangespannen rechtszaken voor schade vergoeding en het op te ruimen hierdoor te ontlopen.

Texaco (Chevron) liet tussen-n 1972 en 1992 bij de exploitatie naar schatting 70 miljard liter giftig water dat met de boringen vanuit de diepte vrijkomt, het milieu instromen. In de jaren negentig kwamen er meer en meer protesten van de inheemse indianenstammen. De indianen spanden rechtszaken aan tegen Texaco en tegen de overheid van Ecuador zonder succes. Door allerlei procedure fouten en corrupte praktijken bij een van de aanklagers, konden de oliemaatschappijen ongestraft hun gang gaan.

Ecuador is zelf ook olie gaan boren in het gebied

De export van olie is goed voor 1/3 van de inkomsten van het land. Omdat de vraag naar olie alleen maar toenam, wilde de overheid opnieuw grotere gebieden voor olie gaan aanboren. Maar de Waorani kwamen opnieuw hiertegen in opstand.

Waorani-indianen

Ze verenigde alle stammen, waar ze vroeger niets van moesten hebben en spande opnieuw een rechtszaak aan. De overheid zij dat hij rechten had verkregen van de 18 leiders van de stammen in het gebied. Maar de Waorani zeiden dat ze de rechten ten onrechten hadden verkregen, onder valse voorwendselen. Zo als zo vaak in de geschiedenis kregen de stammen kralen en spiegeltjes (geschenken) en moesten dan onder valse voorwendselen hun handtekening zetten op papieren, waar ze de gevolgen niet van konden overzien. De rechtszaak liep in het voordeel van de Waorani-indianen die door de rechter in het gelijk werden gesteld. Op 26 april 2019 boekte de Waorani een historische overwinning op de overheid. Die ging in hoger beroep, maar de rechter besliste opnieuw dat de Waorani in hun recht stonden en de overheid niet meer olieboringen mocht doen in hun leefgebied. De overwinning van deze Worani-Indianen kan hopelijk een voorbeeld zijn voor andere indianen stammen in het Amazonewoud.

De schade aan de cultuur van deze Worani-Indianen en schade aan het milieu blijft, ook het verdriet van overleden familie. Hopelijk zullen wij “ beschaafde mensen” deze mensen die ons niks gedaan hebben, met rust laten en hun levenswijze respecteren. Ze brengen geen schade toe aan het milieu en zorgen ook niet voor de opwarming van de aarde. Momenteel voert Nederland veel producten in die uit het regenwoud afkomstig zijn en daar schade hebben toegebracht. Denk aan palmolie of soja plantages, die nu staan op voormalig regenwoud. Door deze producten te boycotten of niet te kopen, zouden we een begin kunnen maken om verdere afbraak van het regenwoud te voorkomen. De opwarming van de aarde is voor een groot deel te wijten aan het kappen van regenwoud. Door minder of geen vlees te eten ( soja wordt gebruikt voor veevoer), eventueel biologisch vlees en geen producten waar palmolie in zit, kunnen we het verschil met elkaar maken.

Digiqole ad

Guido