Het olivijn gesteente zou de oplossing zijn tegen de opwarming van de aarde

Het olivijn gesteente zou de oplossing zijn tegen de opwarming van de aarde

Olivijn is een veel voorkomend mineraal in duniet gesteente (stollingsgesteente of diepte gesteente) dat CO₂ in de lucht, bodem en water opruimt. Door het verweringsproces van het olivijn ontstaat fijn gesteente of kalkgesteente dat CO weet te binden. De nieuw ontstane stoffen zijn zand, magnesium en het bicarbonaat (=kalk) waarin het CO₂ opgenomen is. Deze natuurlijke stoffen voeden het bodemleven, neutraliseren de pH-waarde van water of bodem en gaat klimaatopwarming tegen.

Olivijn is de natuurlijke Co2 reducer, meer nog dan de oceaan aan Co2 opneemt uit de lucht

De aarde heeft drie natuurlijke systemen om CO2 te reduceren namelijk: bomen en planten via fotosynthese en opslag in hout of de bodem, oceanen lossen CO2 op uit de lucht en regenwater, maar ook stenen halen tijdens het verweren koolstof (Co2) uit de lucht. In alle kalkmassieven zit een miljoen maal meer CO2 opgeslagen dan in de bodem, zeeën, atmosfeer en biosfeer samen. Het grootste deel van de aardmantel is opgebouwd uit olivijn, een groen gesteente dat varieert van helder groen tot grijs of zwartgroen gesteente. Het mineraal olivijn staat erom bekend dat het broeikasgassen uit de lucht haalt en zit in basaltgesteente van bodemgesteente of bergen, overal ter wereld. Het gesteente is vooral aan de oppervlakte te vinden in landen als Marokko, Oman, Noorwegen en Guinee, daar het door platentektoniek in miljoenen jaren grote hoeveelheden naar de oppervlakte is gekomen. Olivijn is vooral ook te vinden in het Himalaya gebergte Hier heeft namelijk de tektonische plaat of schol, waarop India zich bevindt een botsing gehad tegen Azië plaat, nadat het van de landplaat Afrika was losgekomen. De oppervlakte van de Aarde bestaat uit zeven grote tektonische platen, en verschillende kleinere en die bewegen nog steeds elke dag, waardoor aardbevingen, vulkanen ontstaan of uitbarsten en bergen groeien. Door deze botsing is de Himalaya gevormd, waarbij een gigantische hoeveelheid diepte gesteente zoals silicaten of olivijn zijn blootgelegd. Tijdens hun verwering hebben ze CO2 uit de lucht gehaald, waardoor de wereld zo’n dertig miljoen jaar geleden afkoelde en er zich een ijskap op Antarctica vormde. Zonder deze botsing was het op aarde onleefbaar en te warm geweest.

Co2 wordt vastgelegd in verweringsgesteente van olivijn

Olivijn heeft dus de eigenschap om Co2 of koolstof door een natuurlijk proces op te kunnen nemen als het aan de oppervlakte komt. Olivijn verweerd dan in bicarbonaat, een kalk oplossing van het gesteente. Door verwering van het olivijn gesteente, kan Co2 worden opgenomen en vervolgens spoelt dit fijne kalkgesteente met het regenwater en rivieren naar zee. Daar dwarrelt het bezinksel naar de zeebodem en vormt het kalksteen of dolomiet. Olivijn is een steen die CO2 opneemt en de opwarming van de aarde altijd al heeft tegen gegaan. Zo kan een ton olivijn, een ton Co2 neutraliseren of omzetten. Normaal zou dit proces duizenden jaren nodig hebben en het is dan ook aan de mens om dit proces te versnellen.

Een miljoen keer sneller

Het onderzoeksteam van Ecosysteembeheer van de Antwerpse universiteit is bijvoorbeeld aan het uittesten hoe ze het verweringsproces kunnen versnellen. Niet verdubbelen of vervijfvoudigen, maar met een miljoen keer sneller dan in natuurlijke omstandigheden er normaal over doen. Hiermee willen ze de Co2 uitstoot compenseren en beperken tot 1,5 graad.

Wij als tuinliefhebber, bos beheerder of agrariër  zouden in principe fijn olivijn kunnen kopen en uitstrooien in tuinen bossen of boerenlandschap. Hiermee zal de Ph-waarde of zuurgraat naar beneden gaan en (of) de Co2 worden gebonden. Maar door olivijn te verpulveren, heb je ook weer energie nodig en zo eenvoudig is het dus niet. Zo wordt er bij het Ecosysteembeheer ook onderzocht of ze olivijn niet op een natuurlijke en energie zuinige manier kunnen eroderen, door dit langs de kust aan golfslag blood te leggen. Golfslag zal de grove olivijn puin fijn schuren tot fijn olivijn, zonder dat het extra energie kost. Fijn olivijn is de oplossing, grof olivijn niet Alleen fijjn olivijn kan de Co2 voldoende verminderen. Het uitstrooien van olivijn op het land of zelfs in zee om zo het klimaat kan helpen, is niet nieuw. In Nederland wordt er al jaren kleinschalig onderzoek naar gedaan. Het heeft alleen nu grote aandacht gekregen omdat de klimaatopwarming toeneemt en we met windmolens en zonnepanelen niet de klimaatopwarming voldoende tegen kunnen gaan. Het probleem van olivijn zit hem niet alleen in de energie van winning, transport, vermalen en het uitstrooien van olivijn… maar ook waar kan je het uitstrooien zonder extra natuurschade aan te richten.

Uitstrooien van olivijn In zee om het gevaar van nikkel vergiftiging te voorkomen

Het gevaar op natuurschade komt door het bestanddeel nikkel in olivijn. Als je nikkel in grote hoeveelheden binnenkrijgt, is het giftig. Het effect treedt misschien minder snel op als je olivijn op grote schaal uitstrooit in de zee, maar daar is nog onvoldoende onderzoek naar gedaan. Je kan namelijk het zeebiotoop hiermee vergiftigen. Verder is het oppassen geblazen bij kleine vennetjes op zure zandgronden. Daar zou olivijn de bodemsamenstelling in de war kunnen schoppen. Dat bedreigt zeldzame planten, zoals zonnedauw en vetblad. Maar voor de rest kan het wel gebruikt worden als vervanger voor kalk dat je normaal ook in de tuin gebruikt.

Gerelateerde artikelen